Hesselink

Oud-bestuurder Hesselink (74) van onder meer de Textielgroep Twenthe en Koninklijke Ten Cate heeft de jaren na zijn pensionering goed gebruikt om na bijna 46 jaar ‘eindelijk’ te promoveren. Al in 1964 had hij in Rotterdam voor zijn studie economie de bekroning ontvangen om te mogen promoveren. Hesselink heeft de afgelopen negen pensioenjaren onderzoek gedaan naar de ondergang van de textiel. Daar is al een hoop over gezegd en geschreven, maar hij heeft alle bestaande informatie gebundeld en tientallen mensen daarover geïnterviewd.
Zijn relatienetwerk is met hem verouderd, zag ik in collegezaal 2 van de Universiteit Twente; even vermoedde ik per ongeluk een groots opgezette bingomiddag te verstoren. Want promoveren is ook een circus, niet met balletjes en kaarten, maar wel zes heuse professoren op een rij die een mallotig petje opzetten als ze langdradige en vooral gesloten vragen stellen, maar alleen met ‘ja’ of ‘nee’ beantwoorden is ook niet netjes.
Na afloop werd het hele gezelschap elders op de campus uitgenodigd om nog wat te eten en te drinken. Oudere mensen zijn per definitie niet wijzer, subtieler of milder dan jongeren, merkte ik. En jaloers als de hel. Dus werd Hesselink (in zijn gezicht) joviaal op zijn schouder geslagen, maar achter zijn rug werd zijn werkstuk finaal afgebrand. Ik heb niet alle ruim zeshonderd pagina’s van a tot z gelezen, het is niet allemaal even briljant, ik mis de vergelijking met de latere ondergang van de textiel in Duitsland en België, maar er zijn mensen gepromoveerd over veel slechtere onderzoeken en enkele waren zelfs zo slecht dat een inmiddels vertrokken rector zich nog steeds daarvoor schaamt.
Wat viel op in het werkstuk van Hesselink? Dat de toenmalige bestuurders geen idee hadden dat ze hun bedrijven naar het einde der tijden (in de textiel dus) leidden (ze vermoedden een tijdelijke dip), dat in Twente de dictatoriale families (waarvan soms tientallen leden na diverse fusies de Raad van Bestuur bevolkten) hun bedrijven eerder zagen afglijden dan andere, dat de beschikbare kennis (bij de universiteit in Rotterdam) niet voorhanden was in de bedrijven en kennisvoorsprong harder slinkt dan vooral de koploper denkt.
En in dat kader lijkt de vraag gerechtvaardigd waarom dat kenniscentrum in Nijverdal van Ten Cate waarover al jaren gesteggeld wordt nog steeds niet gerealiseerd is. Als u dit leest, is ook duidelijk of het Openbaar Ministerie ‘doorpakt’ bij de huidige topman. Als hij pech heeft, kan hij zich ook op een studie of op zijn memoires storten.