Time management

Door Freddy Nijhof

Als ik dit schrijf is het alweer september en de mailbox vliegt letterlijk vol met allerlei uitnodigingen voor vergaderingen, overleggen, zelfs ‘strategische sessies’ (whatever that may be), seminars, lezingen, zelfs een informele ledenraadbijeenkomst en… voetbalwedstrijden. Laat ik nu vooral dat laatste leuk vinden.

Je bent tegenwoordig wel verplicht om selectief om te gaan met al die uitnodigingen, want anders blijft er echt geen tijd over om gewoon te werken. En laat ik nu vooral dat laatste het liefste doen. Niks is leuker dan een vrachtwagen te verkopen en ’s avonds in bed stappen met het gevoel dat je productief bezig bent geweest. Ene John Fenton zei ooit daarover: ‘verkopen moet ongeveer het opwindendste zijn dat je met je kleren aan kunt doen’.

En september is de maand van de feestjes en verjaardagen. Van mijzelf tot mijn schoonmoeder aan toe. Met mijn verjaring luidde ik een “kroonjaar” in. Ik mocht de geweldige leeftijd van 60 jaar bereiken. En die verjaardag viel ook nog eens op Prinsjesdag. Nu schrijf ik deze bijdrage een paar dagen voor Prinsjesdag, dus ik kan het hier niet hebben over al het positieve nieuws dat de Z.K.H. over ons uitstortte dit jaar. Over time management gesproken, alleen al voor Prinsjesdag ontving ik 23 uitnodigingen voor ontbijten, troonrede-analyses en wat dies meer zij. Van accountants, van bankinstellingen, van fiscalisten, enzovoort… ik heb ze allemaal doorverwezen naar de prullenbak, ik wil(de) mijn verjaardag vieren.

De maand van feesten dus … maar ook de maand van intens verdriet. Hét dieptepunt was de crematie van een
achternichtje, 20 jaar slechts… een achternichtje dat heel graag een achterneefje had willen zijn… het begon met pesten op de basisschool, wat voortduurde tijdens het voortgezet onderwijs. Zij, ik bedoel hij, heeft ten einde raad zelf bepaald dat het echt niet meer ging. Wat kan het leven genadeloos hard zijn. Bij de afscheidsdienst hield werkelijk niemand het droog. Desondanks was het één van de “mooiste” herdenkingsdiensten die ik in mijn leven heb meegemaakt.

Het absolute hoogtepunt viel niet in september, maar nog net in augustus, 26 augustus om exact te zijn. Op die heuglijke zondag werd mijn eerste kleinkind geboren, een zondagskind… en natuurlijk is mijn kleindochter het knapste kleinkind van de hele wereld.Dat ze in goede gezondheid en in vreugde mag opgroeien; ik ga van haar genieten en dat kost tijd. Alle strategische sessies, vergaderingen, seminars, bijeenkomsten en troonredes moeten daarvoor wijken… en: ik wil voetbalwedstrijden zien, vooral van mijn eigen amateurcluppie, bovendien moet ik ook nog naar de pedicure deze maand. Het is anno 2018 niet zo simpel om de baas te blijven over je eigen agenda. Mijn kinderen plagen mij nu ook al dat ik een vaste opa-oppasdag moet kiezen.

Freddy Nijhof is President commissaris van de Nijhof-Wassink Groep.

Gerelateerd nieuws

Realisatie door Internetbureau Creative ICT