Harry’s cluppies

Door: Marlon Noordhuis
Yarden

De mooiste uitvaarten zijn die met een persoonlijk tintje. Een op maat gemaakt afscheid, waarin alles naar voren komt wat belangrijk in het leven van de overledene was. Hobby’s, vakanties, huisdieren of sport… alles kan tijdens het afscheid de revue passeren via de verhalen die verteld worden en de foto’s en filmpjes die de nabestaanden laten zien. De uitvaart van Harry zal ik om die reden ook niet snel vergeten.

Harry was een sociaal bewogen mens. Hij was betrokken bij verschillende verenigingen. Bij de voetbalvereniging, de bridgeclub en bij het koor was hij een graag geziene gast. Het hele dorp kende hem. De familie kwam bij het regelen van de uitvaart tot de conclusie dat Harry’s voetbal-, bridge- en koormaatjes bij de plechtigheid een belangrijke rol zouden spelen. Omdat een afscheid zonder hen niet compleet zou zijn. En omdat ze in Harry’s leven ook een belangrijke rol hadden gespeeld.

Op de dag van de uitvaart rijden we daarom eerst langs de voetbalvelden. Daar heeft Harry een lange geschiedenis liggen. Eerst als voetballer, later als erelid. Zonder dat we het weten hebben de leden van Harry’s ‘cluppie’ zich daar verzameld. Als ze ons zien aankomen, stellen ze zich in een lange haag op. De auto’s rijden langzaam door de haag van mensen, die daar in clubtenue staan, zichtbaar ontroerd. Dat laatste geldt overigens ook voor mij. Zo’n welgemeend eerbetoon laat ook mij niet onberoerd. En ook de chauffeur niet, zie ik vanuit mijn ooghoeken.

Bij het crematorium legt de familie een bloemstuk op Harry’s kist. Uiteraard in de kleuren van zijn favoriete club. De kist wordt naar binnen gedragen, terwijl zijn koor zingt. Als de laatste klanken verstommen neemt de voorzitter van de bridgeclub het woord.

En zo heeft iedereen, die naast Harry’s vrienden en familie belangrijk voor hem was, een rol in deze dag gehad. Hij zou het niet anders gewild hebben.

 

 

Gerelateerd nieuws

Realisatie door Internetbureau Creative ICT