Veranderende markten

Niets moeilijker te voorspellen wat een modetrend wordt, of juist niet. En dat maakt ondernemen precies zo lastig. Wat wil ‘mijn’ consument?

Ik zat pas in Hengelo op een terras toen een leuk meisje van een jaar of vijftien, zestien met lange blonde haren langs kwam, met gaten in haar spijkerbroek natuurlijk – daar ben ik al aan gewend… met een T-shirt van AC/DC. En dat is wat (VVD-prominent) Henk Kamp en ik gemeen hebben: we houden onder meer van de keiharde muziek van die Australische band. Ik heb ze een paar jaar geleden zien optreden in Ahoy, een shirtje heb ik maar niet gekocht bij de ‘merchandise’; ik draag niet zo snel een T-shirt (waar ik overigens ook niet echt het figuur voor heb…) en pakweg 75 euro een T-shirt met logo van de band, de tour-data, de platenhoes die erop gedrukt is, ik vind het nog steeds veel te veel.

Een meisje van die leeftijd dat koketteert met die band? Ik had de neiging op haar af te stappen om te vragen wat haar favoriete nummer is (Highway to Hell, You took me all night long, Thunderstruck wellicht?), iets weerhield mij. Ik keek opzij naar mijn vriendin. ‘Nee Jan, dat meisje kent AC/DC helemaal niet. Dat is mode.’ Mode?

Sinds dat voorval zie ik ze overal: meisjes die veel te jong zijn om de muziek van Led Zeppelin, Iron Maiden of Metallica te kennen met T-shirts van die roemruchte bands.

De shirts worden verkocht bij de H&M’s, Forever21’s van deze wereld en andere ketens die voor mij te hip zijn om ze te kennen.

Maar 75 euro voor een shirt van een band die ze niet kennen van een concert waar ze gelet hun leeftijd nooit bij geweest kunnen zijn… Nee, het wordt gedrukt op naveltruitjes die in de uitverkoop voor 5 euro worden verkocht. Hoe zouden die bands dat vinden, vroeg ik me af. Een zoektocht op internet leerde dat het de bands zelf zijn die de rechten hebben verkocht aan de kledingindustrie. Maar dat laat de vraag waarom lieve, jonge, mooie meisjes met wapperende haartjes, tasje om, spijkerbroekje met scheuren in shirts met AC/DC willen lopen, nog steeds onbeantwoord. In 2012 zou een bekend modemerk er al mee zijn begonnen en toen Justin Bieber een bandshirtje aantrok zou de modewereld in een keer om zijn geweest.

Wat ik al googelend wel begrijp is dat de liefhebbers van dergelijke muziek zich nogal storen aan de trend. En terecht. Want als een Pink-Floydliefhebber op straat iemand tegenkomt met een Pink-Floydshirt aan, dan zal hij een knikje of knipoog niet kunnen weerstaan. Hoe verwarrend is het voor ons oude rockers dat jonge grietjes nu in shirts lopen van de bands uit onze jeugd? Maar wel een typisch ondernemerschapskunstje dat ik nooit had kunnen bedenken….

 

Gerelateerd nieuws

Realisatie door Internetbureau Creative ICT