Financiële verplichtingen van de werkgever tijdens ziekte: vergeet de Wet bezava niet!

De financiële verplichtingen van werkgevers ten aanzien van zieke werknemers zijn in Nederland verstrekkend. Zo zijn werkgevers verplicht om het loon tijdens ziekte gedurende twee jaar door te betalen aan werknemers met een vast dienstverband. Er gaan al langer stemmen op om deze periode te verkorten. Nederland loopt ook behoorlijk uit de pas in vergelijking met andere Europese landen waar de periodes van loondoorbetaling tijdens ziekte aanmerkelijk korter zijn. De lange loondoorbetalingsverplichting is echter niet de enige financiële verplichting waar een groot aantal werkgevers rekening mee moet houden. Een aantal jaar geleden is de Ziektewet gemoderniseerd door invoering van de Wet beperking ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid vangnetters (de Wet bezava).

Wet bezava
De Wet bezava heeft onder meer substantiële financiële ‘prikkels’ geïntroduceerd voor middelgrote werkgevers – ondernemingen met een totale loonsom tussen 10 en 100 keer de gemiddelde loonsom – en grote werkgevers – ondernemingen met een totale loonsom van meer dan 100 keer de gemiddelde loonsom. Deze (middel) grote werkgevers zijn nu eveneens (gedeeltelijk) financieel verantwoordelijk voor de Ziektewetuitkering en daaropvolgende WGA-uitkering van ‘hun’ zieke ex-werknemers doordat zij, ofwel direct als eigenrisicodrager, de uitkering gelijk moeten betalen, ofwel indirect als publiek verzekerde, een verhoging van de gedifferentieerde premie voor de werkhervattingskas tegemoet kunnen zien. Doel van de Wet bezava is om het beroep op de Ziektewet en de WIA (WGA) te verminderen en om met name de werkhervatting van ‘vangnetters’ te stimuleren. Vangnetters zijn personen die arbeidsongeschikt zijn wegens ziekte en een Ziektewetuitkering ontvangen. Denk aan zieke ‘eindedienstverbanders’ (werknemers die ziek uit dienst gaan voor einde wachttijd WIA), zieke uitzendkrachten of zieke WW-gerechtigden.

Onderzoeken werking wet bezava
Uit een recent onderzoek van UWV (mei 2017) blijkt dat de werk hervatting van langdurig zieke vangnetters na invoering van de Wet bezava niet is verbeterd met uitzondering van langdurig zieke uitzendkrachten. Of de financiële prikkels ertoe leiden dat minder eindedienstverbanders de Ziektewet instromen en/of er sneller of vaker uitstromen en meer uitkeringsgerechtigden de WIA (WGA) uitstromen is nog onduidelijk. Uit een eerder onderzoek (SEO december 2016) kon dit effect niet worden vastgesteld (waarmee overigens niet is gezegd dat dit effect er niet is).

Conclusie
De voorzichtige conclusie is dus dat de financiële prikkels uit de Wet bezava de met de invoering beoogde doelen (nog) onvoldoende bereiken. Interessant is wel dat werkhervatting kansrijker is als de langdurig zieke nog in dienst is. Uit voornoemd onderzoek van UWV kwam ook naar voren dat na negen maanden ziekte relatief vijf keer meer langdurig zieke werknemers aan het werk zijn dan langdurig zieke vangnetters.

Wat te doen?
Kortom: het is voor (middel)grote werkgevers financieel gezien verstandig om ook ten aanzien van zieke eindedienstverbanders een actieve ‘re-integratiehouding’ aan te nemen. Contractuele afspraken op dit punt in de arbeidsovereenkomst of beëindigingsovereenkomst kunnen hieraan bijdragen. Daarbij verdient het aanbeveling om alle beslissingen van UWV omtrent een Ziektewetuitkering of WIA-uitkering op juistheid te toetsen om te voorkomen dat ten onrechte substantiële financiële verplichtingen gaan ontstaan.

Reageren? Mail de auteur: hollander@danielshuisman.nl

Erik Hollander is advocaat Arbeidsrecht en Sociaal Zekerheidsrecht bij Daniels Huisman Advocaten; een advocatenkantoor met een persoonlijke en assertieve benadering voor de ondernemer. Daniels Huisman is gespecialiseerd op vele rechtsgebieden en werkt vanuit twee vestigingen in Almelo en Enschede.

Gerelateerd nieuws

Realisatie door Internetbureau Creative ICT