Zinloos slopen

Na het stappen gingen we soms zwemmen. Zaterdagochtend 4 uur viel buiten de openingstijden, maar het hek was geen serieuze belemmering voor ons. We kleedden ons uit, gingen naakt zwemmen en dat was een volgend hoogtepunt, want er waren ook meiden bij. Nee, het mocht niet, maar we veroorzaakten geen overlast, het zwembad De Vliegermolen in Voorburg stond weliswaar in de bebouwde kom, maar zonder direct omwonenden. Dat ging weken goed. Het nieuws verspreidde zich (zelfs zonder social media in die jaren…) snel op school en in de vriendenkring; de groep stappers werd steeds groter, en het stappen werd steeds korter…

Tot op een kwade nacht het uit de hand liep en een complete afvalcontainer in het water werd geflikkerd. De Voorburgse Courant stond de dagen erna vol over de onverlaten. En terecht.

Ik weet bijna zeker dat de mensen van het zwembad wisten van onze nachtelijke escapades, want ooit zei er één dat hij blij was dat we ’s nachts geen drank uit het restaurant/kantine jatten, ‘want dan zou het snel afgelopen zijn…’. Hij suggereerde dat ‘ze’ een oogje dicht knepen.

Ik ben niet beter dan rest van de wereld, zeker niet, maar ik was er gelukkig die nacht dat het volledig uit de hand liep niet bij. Ik kan er namelijk heel slecht tegen: slopen, stelen van hardwerkende burgers, even een sleutel langs de zijkant van de fonkelnieuwe auto trekken. Allemaal uit verveling, uit jaloezie of gewoon omdat je een lul bent.

‘Kerstbomen rauzen’, is aan het einde van het jaar een typische Haagse gewoonte. We hebben een keer voor de deur van een kerk een tijd gevochten om een heel grote kerkboom. Aan het einde van de matpartij is iemand een zaag gaan halen…. Nee, niemand van de kerk waagde zich naar buiten om de vechtpartij te beëindigen.

In Scheveningen liep een tram, de duinen zorgen voor hoogteverschil. We lieten benzine in de rails lopen en staken dat aan waardoor het letterlijk een lopend vuurtje werd. Goed? Nee, af te keuren? Zeker! Maar de tram wachtte tot het vuur uit was en reed verder.

Waarom verhaalt papa over zijn jeugd? Omdat ik zo chagrijnig werd toen ik hoorde dat het atelier (in Almelo) van een vriendin van mij op een nacht kort en klein is geslagen. Daar stond werk van haar en van haar cursisten. Als het gejat wordt, kan ik er ook om huilen, maar dit sloopwerk is zo onvoorstelbaar zinloos. Zij probeert als kunstenaar een bedrijfje gaande houden, zij maakt werk dat ze probeert te verkopen, ze produceert in opdracht en ze geeft les. En opgeteld kan ze daarvan net leven. Ze heeft haar atelier/galerie in de voormalige weverij van Ten Cate op het Indië-terrein in Almelo om hoge huren te besparen.

En dan komen een paar bezopen klootzakken ’s nachts haar levenswerk vernielen. Rotvolk!

Zoekt u nog wat leuks voor uzelf of uw naasten, rijd even bij haar langs: zij kan het nu zeker heel goed gebruiken. O ja, nog wat… Linda Biemans is gewoon een heel goede kunstenares.

Gerelateerd nieuws

Realisatie door Internetbureau Creative ICT