Exclusief

Ik ben opgegroeid in Voorburg en als mijn ouders, mijn familie echt wat te vieren had (in de jaren zestig/zeventig), dan gingen we eten bij Van der Valk. Later nam ik mijn vriendinnetjes liever mee naar een bistro op de schimmige Dennenweg in Den Haag, maar de Valk-kiem was gelegd voor later. Inmiddels houd ik welhaast kantoor bij Van der Valk in Hengelo. En als ik ergens in het land een afspraak heb of een klus waar ik op tijd verwacht word, kijk ik meestal even op internet of er een Van der Valk in de buurt is. Voor pakweg honderd euro heb je veelal een nette kamer met ontbijt. Zeker, ik heb ook ervaring met niet-Valk-onderkomens in binnensteden. En dat was zeker niet altijd een pretje…

Ik ben dus opgegroeid met Van der Valk, ook met de verhalen dat ze andere ondernemers niets gunnen door alles zelf te doen en door veel zwart werk te organiseren. En aan mij als journalist (niet persoonlijk) hadden ze de pest. De verhalen over het zwarte geld dat opgestapeld zou liggen in een kamer maakte Van der Valk minder populair. Toen Van der Valk in Hengelo werd gebouwd lagen de FIOD-mensen in omringende panden met verrekijkers alles te bekijken en te noteren.

Toen mijn buurvrouw in Hengelo (nadat haar man was overleden) naar een aanleunwoning verhuisde, nodigden we haar uit voor een afscheidsetentje. Zij mocht het restaurant kiezen. Het werd Van der Valk, dat vond ze geweldig.

En wellicht omdat ik inmiddels ook wat ouder ben, vind ik Van der Valk prima: schoon, ruim, snel, goede maaltijd voor goede prijs, aardige bediening. En ik heb Paul van der Valk goed leren kennen. Wij blijken precies even oud, van 18 maart 1962. En het onmogelijke gebeurde: ik heb hem al een paar keer mogen interviewen, mits ik niet ‘over dat gezeik met de belasting van eeuwen geleden zou vragen’. Twee keer voor dit periodiek waaronder de laatste uitgave van december. En een keer voor Radio Oost toen we de hele provincie zijn rond gegaan naar de plekken waar hij heeft gebouwd of voornemens is de spa in de grond te steken.

Omdat ik regelmatig lunch, dineer en overnacht bij een Van der Valk in den lande, gebruikt Paul mij als een soort recensent. Ik vertel mijn ervaringen meestal bij een kop koffie.

Maar Van der Valk is allang niet één grote familie meer, althans niet zakelijk. De kinderen van Arie van der Valk (ook de vader van Paul) hebben zich afgescheiden in ‘Van der Valk Exclusief’.

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat die tak inderdaad net even beter is dan de rest. Ik was pas in Nijmegen, ook mooi – nieuw, niets mis mee, maar de bediening was toch minder. Paul en zijn tak van de familie hebben begrepen dat de kers op de appelmoes leuk is, maar dat de gasten daar alleen niet meer voor komen.

Jan Medendorp

 

 

Gerelateerd nieuws

Realisatie door Internetbureau Creative ICT